ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

238

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

اين نشانيها ديدى بجيزى ديكر حاجت نيايذ انكاه علاج ليثرغوس « 1 » بايذ كردن . اكر قوت بجاى بوذ فصد كند از قيفال و خون بركيرذ به مقدار طاقت و هر جند اين بيمارى از بلغم بوسيده است كبجزو مقدم دماغ است مايهء وى بعروق دماغ بوذ و بهيج حال از فصد و حجامت جاره نبود و باز از بس فصد سكنكبين عسلى فرماى « 2 » دادن جنانك يك بهره سركا بوذه بوذ بوقت بختن و دو بهره انكبين باك و جهار بهره آب و اكر بتواند « 3 » اندكى نخوداب با روغن زيت بدهند مر بيمار را و اندكى نان كعك بوى اندر مالند تا معده برهنه نبوذ و « 4 » باز « 4 » سركا و روغن كل بر سر نهد بسيار دمادم و اكر با اين روغن كل اندكى مرزنكوش بوذ « 5 » يا زفوده نيك [ ايذ ] « 6 » و باز حقنه كند تيز « 7 » برين صفته « 7 » بكيرذ شحم حنظل بدوى يك كف و « 8 » تخم معصفر كوفته دو كف و « 8 » تخم انجره كوفته يك كف و بوست [ بيخ كبر كوفته ] « 9 » يك كف و اسطوخودوس يك كف وذن يك كف اين‌همه را بجوشاند بسه رطل آب تا بيك رطل باز آيذ و « 10 » آنكاه « 10 » صافى كند و ده ستير ازين بكيرد و بر وى افكند ده ( f . 191 ) درم سنك آبكامه شور و ده « 11 » درم سنك روغن زيت و حقنه كند بوى و اكر شكم آمذ و الّا ديكر روز « 12 » حقنه كند و به آخر كار كه لختى « 13 » به هوش « 13 » آمذه بوذ اكر زردى خايه نيمرشت بخورذ روا بوذ و جهد كند تا

--> ( 1 ) - ف : ليثرغوش ( 2 ) - ف : فرمايى ( 3 ) - ب ه : به غذا ( 4 - 4 ) - ف : با ( 5 ) - ف : بوذه بوذ . ( 6 ) - از « ف » افزوده شد . ب ه : بود ( 7 - 7 ) - ف : بذين صفت ( 8 ) - ف : « و » ندارد ( 9 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود . ( 10 - 10 ) - ف : باز ( 11 ) - ف : سه ( 12 ) - ب ه : همين ( 13 - 13 ) - ف : بخرد و هوش